Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2020

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2019

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Διάφοροι μύθοι διατηρούνται για τα παιδιά χωρισμένων γονιών.
«Αν οι γονείς είναι δυστυχείς στο γάμο, είναι και τα παιδιά. Ο χωρισμός λοιπόν βοηθάει και τους γονείς και τα παιδιά. Ότι είναι καλό για τη μαμά και το μπαμπά είναι καλό για τα παιδιά».
Πλέον ένα πλήθος ερευνών γύρω από τα διαζύγια και τις επιπτώσεις τους αποκαλύπτει ότι τα παιδιά υποφέρουν όταν διαλύεται ο γάμος.
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά χωρισμένων γονέων έχουν περισσότερα προβλήματα συμπεριφοράς και επικοινωνίας συγκριτικά με παιδιά οικογενειών με δύο γονείς. Έχουν μεγαλύτερη επιθετικότητα, παρορμητικότητα, αντικοινωνικές συμπεριφορές και πιο προβληματικές σχέσεις με τις μητέρες και τους πατέρες τους.
Έχουν χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις, με το 75% των παιδιών να εμφανίζουν ραγδαία πτώση στις προηγούμενες επιδόσεις τους.
Τα παιδιά που βιώνουν το διαζύγιο σε νεαρότερες ηλικίες είναι πιθανότερο να εμφανίσουν προβλήματα.
Τα αγόρια που ζουν με τον πατέρα τους και τα κορίτσια που ζουν με τη μητέρα τους έχουν λιγότερες δυσκολίες από τα παιδιά που παραμένουν με γονέα του αντίθετου φύλου.
Η ένταση των ψυχολογικών επιπτώσεων σχετίζεται επίσης με τους εξής παράγοντες:
  1. Ποιότητα της γονεϊκής σχέσης πριν το χωρισμό.
  2. Ένταση και διάρκεια των συγκρούσεων των γονέων.
  3. Ικανότητα των γονέων να εστιάσουν στις ανάγκες των παιδιών στο διαζύγιο.
Τα βρέφη αδυνατούν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν ως γεγονότα τις αλλαγές στο σπίτι.
Ο τρόπος που επικοινωνείται η αλλαγή είναι με την κατάρρευση του προηγούμενου συναισθηματικού πλαισίου ασφάλειας που αποτελεί προϋπόθεση για την ομαλή συναισθηματική και ψυχολογική εξέλιξη του βρέφους.
Τα συναισθήματα φόβου, αγωνίας, θυμού, ανασφάλειας, απογοήτευσης των γονιών, η απουσία του γονέα που χάνει την επιμέλεια εγχαράζουν μνήμες εγκατάλειψης, ανασφάλειας σε πρωτογενείς περιοχές του αναπτυσσόμενου βρεφικού εγκεφάλου.
Συχνά παρατηρείται επιστροφή σε προηγούμενα αναπτυξιακά στάδια, το μωρό επιστρέφει στις κρέμες από τις στερεές τροφές, χάνει δεξιότητες, καθυστερεί η ομιλία, επιστρέφει στην πάνα.
Εμφανίζει δυσκολίες στον ύπνο, είναι ανήσυχο.
Προσκολλάται πάνω στο γονιό που παραμένει στο σπίτι. Έχει ξεσπάσματα σε κλάματα και λυγμούς.
Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν μια ασαφή κατανόηση της νέας πραγματικότητας, ότι ο μπαμπάς και η μαμά δεν θα ζουν πλέον μαζί.
Φοβούνται την εγκατάλειψη.
Εάν ένας γονιός έφυγε, τι θα σταματήσει και τον άλλον να φύγει;
Προκειμένου να εμποδίσουν το γονιό να φύγει προσπαθούν απελπισμένα να κρατήσουν το δεσμό. Αντιδρούν όπως σε κάθε άλλη περίσταση απειλής εγκατάλειψης, όπως όταν ένας γονιός απομακρύνεται για εργασία μακριά από το σπίτι ή όταν ένα νέο άτομο ανταγωνίζεται την προσοχή του γονέα.
Γκρινιάζουν, γίνονται ευερέθιστα, έχουν εκρήξεις θυμού. Παλινδρομούν, κουβαλούν μαζί τους αρκουδάκια, κουβέρτες, μασουλάνε τον αντίχειρα, «βρέχονται» στο κρεβάτι τους.
Φτιάχνουν φανταστικές ιστορίες, κατηγορούν τους εαυτούς τους, νιώθουν ένοχα. Η μαγική εγωκεντρική σκέψη αυτής της ηλικίας, οδηγεί στην πεποίθηση ότι οι αταξίες τους οδήγησαν στην απομάκρυνση του γονέα.
Παιδιά σχολικής ηλικίας έχουν την ανάγκη να αγαπηθούν κι από τους δύο γονείς και να αγαπήσουν και τους δύο γονείς.
Φαντασιώνονται την επανένωση των γονιών τους.
Πιέζουν τους γονείς να αλληλεπιδράσουν με οποιονδήποτε τρόπο.
Δημιουργούν κρίσεις για να αναγκάσουν την επαφή του ζευγαριού.
«Ξεχνούν» αντικείμενα ώστε να αναγκάσουν στην επιστροφή στο σπίτι του άλλου γονιού.
Θέλουν να ακυρώσουν τα γεγονότα του χωρισμού και κατηγορούν τους εαυτούς τους.
Τα μεγαλύτερα παιδιά (9-12 ετών) είναι πιο ντροπαλά, θυμωμένα ή επιθετικά.
Παίρνουν την πλευρά του ενός γονέα απέναντι στον άλλον.
Συχνά σωματοποιούν το άγχος τους με παράπονα πονοκεφάλων, πόνου στην κοιλιά, αϋπνίας, εφιαλτικών ονείρων.
Ξεχνούν την παιδική ηλικία και συχνά, τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια (αποξένωση).
SYGAPA INTERNATIONAL  WWW.SOS-SYGAPA.EU        6906275419

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Το χαμόγελο είναι η καλύτερη επιλογή


Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)

Ο καθένας μας έχει τη δικιά του ιστορία, κουβαλάει τα δικά του βιώματα, ζει την
δική του καθημερινότητα, έχει τα δικά του προβλήματα και προβληματισμούς για
τη ζωή του. Το πώς αντιμετωπίζει αυτά τα θέματα, εξαρτάται μόνο από εμάς. Μονό
εμείς μπορούμε να την κάνουμε πιο όμορφη ή πιο δύσκολη. Η ζωή μας είναι μία και
μοναδική.
Συχνά αυτές οι δυσκολίες στη ζωή, μας κουράζουν και μας εξουθενώνουν. Η
διάθεσή μας, μέσα στη διάρκεια της ημέρας, θα κυμανθεί από τη θλίψη στη χαρά
και το αντίθετο. Χρειάζεται να καταλάβουμε τη στιγμή αυτή και να προσπαθούμε να
εκπαιδεύουμε το νου μας να είναι σε ετοιμότητα, ώστε τις κομβικές εκείνες στιγμές
να παίρνουμε τις σωστές αποφάσεις.
Πώς μπορούμε να κάνουμε τις επιλογές εκείνες που θα μας κάνουν πιο θετικούς,
πιο γεμάτους, πιο χαρούμενους, πιο λαμπερούς;
 Οι σχέσεις με τον περίγυρο μας: Όλοι μας είμαστε πιο ευδιάθετοι , όταν
έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας σέβονται, μας εκτιμούν, μας αγαπούν
και τους αγαπάμε. Θέλουμε τον καλό τον λόγο, το γλυκό χαμόγελο… ας το
δώσουμε πρώτοι και σίγουρα θα μας επιστραφεί.
 Η σωστή διαχείριση του χρόνου: Οφείλουμε να οργανώσουμε το χρόνο μας
έτσι ώστε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, αυτά που πραγματικά
χρειαζόμαστε να γίνουν και ας αφήσουμε χωρίς τύψεις ό,τι δεν
προλαβαίνουμε να τελειώσουμε σήμερα. Και αύριο μέρα είναι…
 Νους υγιή εν σώματι υγιεί: Μια ωραία φράση που θα κάνει καλό να την
ακολουθούμε. Ας διαβάζουμε ένα ωραίο βιβλίο που θα μας χαλαρώσει και
θα μας ταξιδέψει τον νου σε εικόνες. Ας κάνουμε έναν περίπατο (γιατί όχι
και jogging) στο παρκάκι της γειτονιάς μας. Ας φροντίσουμε τον εαυτό μας,
παρέχοντας την αίσθηση της προσωπικής περιποίησης. Δημιουργήστε μια
καθημερινότητα με πρωταγωνιστή τον ίδιο μας τον εαυτό.
 Να δώσουμε σημασία στην κάθε στιγμή που μας ευχαριστεί. Στις μικρές
χαρές της ζωής όπως ο καφές. Ο καφές σαν υλικό δεν είναι κάτι ιδιαίτερος,
νερό-ζάχαρη και καφέ έχει. Η απόλαυση που θα πάρουμε όμως δίνει
ικανοποίηση στην καθημερινότητα μας.
Σας παρέθεσα κάποιες προτάσεις για τη βελτίωση της καθημερινότητας. Η αλήθεια
είναι ότι κάθε ημέρα έχουμε αμέτρητες στιγμές για να κάνουμε τον εαυτό μας να
χαμογελάσει ευχάριστα και ύστερα να μεταδώσουμε τη χαρά μας στον περίγυρο
μας. Η ζωή μας είναι μια αξία ανεκτίμητη… Αξίζει λοιπόν να την επιλέξουμε να
χαμογελάμε!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή , απόφοιτος Πανεπιστημίου
Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της
Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο
Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Δευτέρα, 25 Νοεμβρίου 2019

Ο ρόλος των δικηγόρων στα οικογενειακά θέματα

https://synepimeleiagreece.blogspot.com/2019/11/blog-post.html

ΤΙΤΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ 12 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019, ΩΡΑ 17.00 ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΙΤΑΝΙΑ, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ 52, ΑΝΩΓΕΙΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: 6946273938   ΚΑΙ   6906275419

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2019

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΞΕΝΩΣΗΣ-ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗΣ

Χάρη στις προσπάθειες του ΣΥΓΑΠΑ και SYGAPA INTERNATIONAL (00306906275419),
Στις 25 Μαΐου 2019, η Παγκόσμια Οργάνωση  Υγείας αποδέχθηκε την τρέχουσα έκδοση του ICD-11, η οποία περιέχει τον ταξινομητικό όρο parentalalienation για τον κωδικό QE.52 Problem CaregiverChild Relationship.

To  δελτίο Τύπου της Π.Ο.Υ. 

     Τα κράτη μέλη συμφώνησαν σήμερα να υιοθετήσουν την ενδέκατη αναθεώρηση της διεθνούς στατιστικής ταξινόμησης των ασθενειών και των σχετικών προβλημάτων υγείας (ICD-11), η οποία θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2022.

     Το ICD είναι η βάση για τον εντοπισμό των τάσεων και στατιστικών για την υγεία σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς και του διεθνούς προτύπου για την αναφορά ασθενειών και προβλημάτων υγείας. Πρόκειται για το πρότυπο διαγνωστικής ταξινόμησης για όλους τους κλινικούς και ερευνητικούς σκοπούς. Το ICD ορίζει το σύνολο των ασθενειών, διαταραχών, τραυματισμών και άλλων σχετικών προβλημάτων υγείας.

     Το ICD καταγράφει επίσης παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία ή εξωτερικές αιτίες θνησιμότητας και νοσηρότητας, παρέχοντας μια ολιστική ματιά σε κάθε πτυχή της ζωής που μπορεί να επηρεάσει την υγεία.


Υπήρξε ένα πρόσφατο κύμα οργανωμένων υπομνημάτων και συγκέντρωσης υπογραφών από οργανώσεις δικαιωμάτων των γυναικών με στόχο να μην συμπεριληφθεί η Γονική Αποξένωση στο ICD-11. Η αντίδραση αυτή πηγάζει από μια εικαζόμενη και όχι αληθινή κατανόηση της γονικής αποξένωσης.  Η  Π. Ο. Υ. όμως δεν ενέδωσε στην πίεση της παραπληροφόρησης και των ψευδών ειδήσεων σχετικά με τη γονική αποξένωση. Δεν Γονική Αποξένωση δεν είναι πλέον  ένα εργαλείο στα χέρια κακοποιητών πρώην συντρόφων κατά το διαζύγιο ή  τον χωρισμό των γονέων αλλά αναγωρίζεται ως το πρόβλημα ψυχικής υγείας που πραγματικά είναι.

Σε αυτό τον εξελισσόμενο τομέα έρευνας και κατανόησης της αδικαιολόγητης απόρριψης από ένα παιδί του ενός γονέα μετά το διαζύγιο ή τον χωρισμό των γονέων, έχουμε φθάσει πλέον στο σημείο καμπής, δηλαδή στην εποχή  πριν και μετά το ICD-11.

Η αδικαιολόγητη απόρριψη του γονέα από ένα παιδί μετά το διαζύγιο ή τον χωρισμό των γονέων ορίζεται πλέον ως πρόβλημα σχέσης φροντιστή-παιδιού που αναγνωρίζεται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Αυτό το πρόβλημα σχέσης φροντιστή παιδιού – παιδιού ορίζεται ήδη σαφώς στην επιστημονική βιβλιογραφία η οποία αναπτύσσεται τώρα με ταχείς ρυθμούς. Βρισκόμαστε πλέον μακριά από την πολιτικά στρατευμένη υποβάθμιση του προβλήματος στη θέση ενός όπλου σε έναν πόλεμο για «επικοινωνία» με έναν γονέα μετά τον χωρισμό των γονεών. Οι εκφάνσεις του προβλήματος, οι οποίες είναι συνυφασμένες βαθιά με τον ιστό της κοινωνίας, της οικογένειας, των διαπροσωπικών σχέσεων, τη στάση απέναντι στα παιδιά και τη ψυχολογία του διαζυγίου και του χωρισμού των γονέων, γίνονται πλέον κατανοητές, αποδεικνύονται και αντιμετωπίζονται.

Η εξέλιξη αυτή, το ότι συμπεριλήφθηκε η Γονική Αποξένωση στο CD-11 είναι το αποτέλεσμα της επιστημονικής δράσης του SYGAPA INTERNATIONAL (www.sos-sygapa.eu 6906275419) εφόσον έχει διοργανώσει και συντάξει μελέτες της Γονικής Αποξένωσης που επί 35 έτη  τη μελετούν και την αναδεικνύουν ως νόσο. Τέλος, μετά τη διαπίστωση της νόσου ακολουθεί η θεραπεία. Γενιές ολόκληρες παιδιών και γονέων χρειάζονται απελπισμένα αντιμετώπιση, υποστήριξη και θεραπεία.






BINTEO SYGAPA ΣΥΓΑΠΑ

Αναγνώστες