Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΙΒΛΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2015
Τρίτη 23 Ιουνίου 2015
Ελένη Βεζύρογλου, συγγραφέας, μιλά για ΣΥΓΑΠΑ
Σαν γυναίκα έχω να πω αυτό στις άλλες γυναίκες. Ας προσέξουν τη σχέση τους με τους "πρώην συζύγους". Ας εξοστρακίσουν το μένος, την εμπάθεια και την οργή που γεννά "τέρατα" και "μπαμπούλες" οι οποίοι τελικά καταβροχθίζουν τα ίδια τους τα παιδιά. Γιατί αυτοί οι αθώοι μάρτυρες των τραγικών διενέξεων ανάμεσα στους χωρισμένους συζύγους, τραυματίζονται ανεπανόρθωτα κι οι συνέπειες τα ακολουθούν για όλη τους τη ζωή. Ειδικά όταν η μητέρα τα χρησιμοποιεί σαν "αντικείμενα τιμωρίας" για τον πατέρα, αρνούμενη τις συναντήσεις τους μαζί του. Η εναγώνια αναμονή αυτών των συναντήσεων, για πολλούς άντρες αποτελεί ένα γολγοθά και καταρρακώνει της αξιοπρέπειά τους καθώς προσπαθούν με τα χίλια μύρια μέσα, να παρακάμψουν το "εμπόδιο" μιας εκδικητικής μητέρας.
Τετάρτη 28 Μαΐου 2014
Η κατάλληλη διατροφή, τόσο κατά τη φάση του διαβάσματος όσο και κατά τη διάρκεια των διαγωνισμάτων, εξασφαλίζει, σε συνδυασμό με την άρτια προετοιμασία, τη μέγιστη επίδοση. Την ώρα που διακυβεύονται οι κόποι μίας ολόκληρης χρονιάς, θα πρέπει ο μαθητής να βρίσκεται σε πλήρη πνευματική διαύγεια. Πώς θα το πετύχει αυτό; Μα, προετοιμάζοντας τον εαυτό του κατάλληλα μέσω της σωστής διατροφής.
Δημήτρης Γρηγοράκης
Ανακάλυψε νέες & υγιεινές γεύσεις...
Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013
Αμος Οζ: «H οικογένεια είναι ο πιο κωμικοτραγικός θεσμός της οικουμένης»
Η προγραμματισμένη επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη, στην 10η Εκθεση Βιβλίου, είχε ακυρωθεί. Ο Αμος Οζ είχε πέσει και έσπασε ένα πλευρό. «Πώς είστε; Αισθάνεστε καλύτερα;» ήταν η αναπόφευκτη, υποθέτω, ερώτηση όταν μπορέσαμε τελικά να μιλήσουμε. «Είμαι καλύτερα. Ευχαριστώ» απάντησε κοφτά με τα σπαστά αγγλικά του. Αν μπορούσε να εκφραστεί και με πιο λίγες λέξεις, πιστεύω θα το είχε κάνει. Μιλούσε η κούραση του καταπονημένου ασθενούς ή μήπως αυτή η λακωνικότητα ήταν η προμετωπίδα ενός ολιγαρκούς ανθρώπου; Ισως και τα δύο.
Μετακόμισε πρόσφατα στο Τελ Αβίβ. «Για να είμαι κοντά στα παιδιά και στα εγγόνια μου» λέει με ανέκφραστη φωνή. Στο Τελ Αβίβ από την πόλη Αράντ, όπου είχε μετακομίσει από το Κιμπούτς Χούλντα, στο οποίο είχε πάει οικειοθελώς φεύγοντας από την Ιερουσαλήμ, τη γενέθλια πόλη του. Ο 74χρονος Οζ, ο πολυβραβευμένος ισραηλινός συγγραφέας και σταθερό φαβορί για το Νομπέλ, έχει ζήσει όλη του τη ζωή σε εβραϊκό έδαφος και μάλιστα έχει πολεμήσει για αυτό – στον Πόλεμο των Εξι Ημερών και του Γιομ Κιπούρ. Αναπόφευκτα, εκεί εκτυλίσσεται η πλοκή των βιβλίων του, από εκεί αντλεί – και αν έχει να αντλήσει! – υλικό για τα δοκιμιακά κείμενά του. Κατά του φανατισμού, υπέρ της ειρήνης στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη. «Ο Αμος Οζ αποτελεί μια υγιή φωνή μέσα στη σύγχυση, στο ψέμα, στο υστερικό παραμιλητό της παγκόσμιας ρητορείας για τις σύγχρονες συγκρούσεις» έχει γράψει η Ναντίν Γκόρντιμερ. Λογικό είναι να παίρνει πολύ σοβαρά τον εαυτό του και τον ρόλο του. Και ύστερα, πετάει ένα αστείο χωρίς να σε έχει προετοιμάσει καθόλου για την πιο ανάλαφρη πλευρά του εαυτού του, χωρίς καμία έκδηλη ευθυμία... Συζητήσαμε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Εικόνες από τη ζωή στο χωριό» (εκδ. Καστανιώτη). Οκτώ διηγήματα ή «ένα μυθιστόρημα χωρισμένο σε οκτώ ιστορίες» θα σχολιάσει ο Οζ. «Ιστορίες ασήμαντων ανθρώπων που δεν είναι “ήρωες”, για τη μοναξιά, τον θάνατο, την επιθυμία, τη θλίψη. Ιστορίες για την ανθρώπινη κατάσταση. Επέλεξα να διαδραματιστούν στο συγκεκριμένο χωριό επειδή οι δραματικές αλλαγές των καιρών αφήνουν έντονο το σημάδι τους επάνω στη ζωή των κατοίκων».
Αυτές οι δραματικές αλλαγές αφορούν εν προκειμένω την οικονομική ανάπτυξη μέσω του τουρισμού, ο οποίος έχει διαβρώσει τον χαρακτήρα αυτού του μικρού χωριού. Μερικές φορές είναι καλύτερο τα πράγματα να μένουν ως έχουν; «Δεν είμαι ενάντια στην αλλαγή και στην εξέλιξη ούτε νιώθω νοσταλγία για τις παλιές εποχές. Δεν πιστεύω ότι ήταν ιδανικές και υπέροχες. Οι αλλαγές είναι πάντα επώδυνες για τους ανθρώπους και ιδίως για εκείνους που είναι προσκολλημένοι σε έναν τρόπο ζωής».
Το τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου, παρ’ όλα αυτά, περιγράφει ένα δυστοπικό μέλλον στο οποίο κυριαρχούν η μούχλα και η σήψη. Δεδομένου ότι είναι το καταληκτικό κεφάλαιο, σκεφτόμουν ότι ενδεχομένως εκφράζει την άποψή σας για το πού θα οδηγηθούν τα πράγματα λόγω του τρόπου ζωής μας, ο οποίος, όπως και στην περίπτωση των ηρώων, είναι σε βάρος του περιβάλλοντος. «Αυτή η ιστορία είναι στην ουσία η περιγραφή ενός εφιάλτη που είχα δει πριν από μερικά χρόνια. Κατέγραψα αυτά που ονειρεύτηκα στο χαρτί, χωρίς στην ουσία να τα πολυκαταλαβαίνω, επειδή χαράχτηκαν στη μνήμη μου πολύ έντονα. Οχι, δεν είμαι απαισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος, αλλά η αισιοδοξία μου δεν ορίζεται από συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα».
Ενας άλλος θεματικός ιστός που διατρέχει τις ιστορίες είναι οι οικογενειακές σχέσεις, οι οποίες αγγίζουν τα όρια της αιμομιξίας, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ενας μεσήλικος σκαρφαλώνει γυμνός στο κρεβάτι της ετοιμοθάνατης μητέρας του, μια γυναίκα ζει με τον αυταρχικό πατέρα της και τον υπηρετεί αφήνοντας την προσωπική της ζωή να λιμνάζει. «Εχω γράψει 28 βιβλία. Αν μου ζητούσατε να σας περιγράψω με μια λέξη τι πραγματεύεται το καθένα, θα σας απαντούσα “οικογένειες”. Με δυο λέξεις; “Δυστυχισμένες οικογένειες”. Με περισσότερες; Θα σας απαντήσω “διαβάστε τα βιβλία μου”. Θεωρώ ότι η οικογένεια είναι ο πιο παράδοξος θεσμός της οικουμένης. Ο πιο κωμικός, αλλά ταυτόχρονα και ο πιο τραγικός, ο πιο αλλόκοτος και ο πιο απίθανος. Οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε μονογαμικοί από τη φύση μας. Παρ’ όλα αυτά, το φαινόμενο “πατέρας, μητέρα, παιδί, άλλο ένα παιδί” μεταφέρεται από τη μια γενιά στην άλλη. Τρίζει, διαλύεται, καταστρέφεται, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει παντού. Στο Ιράν, στην Αφρική και στον Βόρειο Πόλο. Είναι ένα μυστήριο για μένα. Γράφω για τις δυστυχισμένες οικογένειες επειδή ενστερνίζομαι την άποψη του Τολστόι: “Ολες οι ευτυχισμένες οικογένειες μοιάζουν μεταξύ τους. Κάθε δυστυχισμένη οικογένεια, όμως, είναι δυστυχισμένη με τον δικό της τρόπο”».
Σε ποια κατηγορία θα κατατάσσατε τη δική σας οικογένεια όταν μεγαλώνατε στην Ιερουσαλήμ τη δεκαετία του ’40; «Δεν ήταν και πολύ ευτυχισμένη. Η μητέρα μου αυτοκτόνησε όταν ήμουν 12 χρόνων. Η οικογενειακή μας ζωή ήταν, όμως, έντονη. Με περιέβαλλαν βιβλία και η βαθιά αγάπη για αυτά. Κάνοντας μια συνολική αποτίμηση, νιώθω ευγνώμων για την παιδική ηλικία μου».
Τι σας ώθησε να φύγετε από το σπίτι σας σε ηλικία 15 ετών για να πάτε να μείνετε σε κιμπούτς; «Είχα επαναστατήσει απέναντι στον πατέρα μου και αποφάσισα να γίνω όλα όσα δεν ήταν. Ηταν λόγιος; Αποφάσισα να γίνω οδηγός τρακτέρ. Ηταν συντηρητικός; Αποφάσισα να γίνω σοσιαλιστής. Εμενε στην πόλη; Ε, εγώ πήγα να μείνω στο κιμπούτς. Ηταν κοντός; Αποφάσισα να γίνω ένας ψηλός άνθρωπος. Αυτό το τελευταίο δεν το πέτυχα, αλλά το προσπάθησα».
Εκεί οφείλεται και η αλλαγή του ονόματός σας από Κλάουσνερ σε Οζ; Ηταν ένας τρόπος να αποκτήσετε την ευθύνη της δικής σας ιστορίας; «Οζ σημαίνει δύναμη και θάρρος. Ο,τι ακριβώς χρειαζόμουν όταν επαναστάτησα στα 14 για να αφήσω το σπίτι μου. Αλλαξα το όνομά μου για να βρω το θάρρος που χρειαζόμουν επειγόντως».
Πώς ήταν η εμπειρία του κιμπούτς; «Υπήρξε για μένα το καλύτερο πανεπιστήμιο για τη μελέτη της ανθρώπινης φύσης. Εμαθα πολύ περισσότερα από όσα θα μάθαινα αν είχα κάνει δέκα φορές τον γύρο του κόσμου. Είναι μια μικρή κοινότητα, ένα χωριό 400-500 ανθρώπων. Γνώριζα τους πάντες και τα πιο μύχια μυστικά τους: ποιος κάνει τι, με ποιον, πίσω από την πλάτη ποιανού. Το τίμημα ήταν ότι και εκείνοι γνώριζαν για μένα περισσότερα απ’ όσα θα ήθελα να ξέρουν, αλλά δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Ηταν μια κοινωνία χωρίς μυστικά. Ενα συναρπαστικό ανθρώπινο πείραμα, η μόνη επανάσταση του 20ού αιώνα στην οποία δεν χύθηκε αίμα. Ούτε γκουλάγκ, ούτε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ούτε εκτελεστικό απόσπασμα. Ούτε ένας αστυνομικός δεν υπήρχε στο κιμπούτς. Πήγαινες με τη θέλησή σου, υπήρχε συλλογικότητα – και δεν ανήκε ποτέ στην κυβέρνηση. Ηταν μια συναρπαστική εμπειρία και μπορώ να πω ότι είχε πολλές θετικές πλευρές».
Ποιες ήταν οι αρνητικές; «Το μεγαλύτερο λάθος ήταν η πεποίθηση ότι μπορείς να αλλάξεις την ανθρώπινη φύση και μάλιστα μονομιάς. Οι ιδρυτικοί πατέρες και μητέρες πίστευαν πραγματικά ότι αν όλοι φορούσαν τα ίδια ρούχα, αν ζούσαν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο, σε πανομοιότυπα σπίτια, τότε αυτομάτως ο εγωισμός, η διάθεση για κουτσομπολιό, και ο φθόνος θα εξαφανίζονταν. Αυτή ήταν μια αφελής πεποίθηση. Η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να αλλάξει. Συχνά αναρωτιέμαι, τι έχει αλλάξει, άραγε, από την εποχή της Βίβλου μέχρι σήμερα στην αγάπη, στον έρωτα; Ισως το τσιγάρο “μετά”...».
Οπότε, μια ουτοπία λιγότερη στον κόσμο... «Είναι μια ρεαλιστική ουτοπία και θα επανέλθει δυναμικά σαν τάση. Το σημερινό κιμπούτς έχει αναμορφωθεί. Επιτρέπει την ιδιωτική πρωτοβουλία αλλά και την ατομική ιδιοκτησία ως έναν βαθμό. Πλέον δείχνει ανοχή απέναντι στην ανθρώπινη αδυναμία. Πρόκειται για μια πολύ πιο ήπια εκδοχή του κιμπούτς της δεκαετίας του ’50. Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν σε κιμπούτς στο Ισραήλ σήμερα είναι μεγαλύτερος από ποτέ. Οταν κοιτάζω γύρω μου, όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά στον κόσμο, βλέπω ανθρώπους να δουλεύουν πιο σκληρά από όσο θα έπρεπε προκειμένου να βγάλουν περισσότερα χρήματα από όσα χρειάζονται και να αγοράσουν πράγματα που δεν έχουν ανάγκη προκειμένου να εντυπωσιάσουν κόσμο που δεν συμπαθούν. Υποθέτω ότι μια μειοψηφία θα απαυδήσει και θα αναζητήσει μια εναλλακτική λύση. Το κιμπούτς μπορεί να αποτελέσει αυτή τη λύση. Κάνω λόγο για μειοψηφία επειδή έχω επίγνωση ότι αυτός ο τρόπος ζωής θα φανεί ελκυστικός σε ανθρώπους που δεν είναι ανταγωνιστικοί».
Υπάρχουν «ρεαλιστικές ουτοπίες»; Η συνύπαρξη – για να μην αναφερθούμε στην ύπαρξη αυτή καθαυτήν – πολλών μη ανταγωνιστικών ανθρώπων μοιάζει περισσότερο με χίμαιρα. «Η ουτοπία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης. Οταν μια ουτοπία αποδυναμώνεται, αργά ή γρήγορα, μια άλλη θα υψωθεί στη θέση της. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν δίχως ένα όνειρο».
Είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να επηρεάσει τα τεκταινόμενα μέσα από τον ακτιβισμό της γραφής; «Δεν είναι εύκολο να απαντήσω, γιατί η επιρροή είναι ένα μυστήριο φαινόμενο. Δεν πρόκειται να έρθει κάποιος και να μου πει: “Κοίτα, διάβασα το άρθρο σου και άλλαξα γνώμη”. Σπάνια, εξάλλου, παραδέχονται οι άνθρωποι ότι αλλάζουν γνώμη, τουλάχιστον στο Ισραήλ. Ιδίως οι άνδρες. Οι γυναίκες είναι λίγο καλύτερες σε αυτό. Οταν ένας άνδρας αλλάξει γνώμη στο Ισραήλ, ακόμη και αν κάνει στροφή 180 μοιρών, δεν θα το παραδεχτεί. Θα ισχυριστεί “αυτά έλεγα κι εγώ έναν χρόνο πριν, απλώς δεν με είχες καταλάβει”. Από την άλλη, το 1967, όταν άρχισα να υπερασπίζομαι τη συμβιβαστική λύση ανάμεσα στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη και τη δημιουργία των δύο κρατών, οι συνάδελφοί μου κι εγώ ήμασταν μια απειροελάχιστη μειοψηφία. Μπορούσαμε να κάνουμε τις συναντήσεις μας μέσα σε έναν τηλεφωνικό θάλαμο... Σήμερα οι περισσότεροι από τους μισούς Ισραηλινούς υποστηρίζουν επί της αρχής τη λύση των δύο κρατών».
Είστε γνωστός για τις παρεμβάσεις σας. Πρόσφατα έπεσαν ρουκέτες από τη Συρία στα υψίπεδα του Γκολάν. Ποια πιστεύετε θα ήταν η ενδεδειγμένη πολιτική που θα έπρεπε να ακολουθήσει η ισραηλινή κυβέρνηση; «Το Ισραήλ πρέπει να προσπαθήσει να μείνει αμέτοχο στον πόλεμο της Συρίας, μακριά από αυτή την κόλαση. Θα ήταν τεράστιο λάθος αν αποφάσιζε να αναμειχθεί στη συριακή τραγωδία».
Πιστεύετε ότι θα ακουστεί η φωνή σας; «Ξέρετε, είναι δύσκολο να είσαι προφήτης στη χώρα των προφητών. Ο ανταγωνισμός στο επιχειρείν της προφητείας είναι μεγάλος. Οπότε δεν ξέρω τι θα συμβεί, γνωρίζω τι ελπίζω».
Γιατί έχουν οι Ισραηλινοί αυτό το «σύνδρομο του προφήτη», όπως το χαρακτηρίζετε; «Είναι ένα αρχαίο εβραϊκό χαρακτηριστικό. Είμαστε ένα έθνος οκτώ εκατομμυρίων κατοίκων, οκτώ εκατομμυρίων πρωθυπουργών και οκτώ εκατομμυρίων προφητών και σωτήρων. Καθένας και καθεμία έχει και από μια προσωπική συνταγή για άμεση εξιλέωση. Το βλέπεις παντού: άνθρωποι που δεν γνωρίζονται αντιπαρατίθενται για την επικαιρότητα, την πολιτική, τη θρησκεία και προτάσσουν φλογερά επιχειρήματα. Ολοι μιλάνε, ορισμένοι φωνάζουν και κανείς ποτέ δεν ακούει, εκτός από εμένα. Κάποιες φορές ακούω και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο βγάζω το ψωμί μου».
«Παντού κουβαλάμε τους προγόνους μας» είχατε γράψει. Σας έχει κουράσει αυτό το φορτίο, το οποίο μάλιστα είναι ιδιαίτερα βαρύ στην περίπτωση των εβραίων;«Ναι, κάποιες φορές νιώθω την κούραση, είμαι όμως αρκετά μεγάλος ώστε να γνωρίζω ότι δεν έχω άλλη επιλογή. Κάθε ανθρώπινο ον κυοφορεί τους προγόνους του. Είτε μας αρέσει είτε όχι».
Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ταινία «Χάνα Αρεντ» της Μαργκαρέτε φον Τρότα, στην οποία κεντρική θέση, βέβαια, έχει η δίκη του συνταγματάρχη των Ες Ες, Αντολφ Αϊχμαν, o οποίος ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά εκατομμυρίων εβραίων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είναι αλήθεια ότι τον γνώρισε η μητέρα του συζύγου της κόρης σας; «Ναι, κατά έναν σουρεαλιστικό τρόπο τής έσωσε τη ζωή. Την είχε ανακρίνει στο Τερέζιενσταντ και της είχε χαρίσει τη ζωή με την προϋπόθεση να μην πει σε κανέναν τις ιστορίες που είχε ακουσει για το Αουσβιτς στο Ράβενσμπρυκ».
Πιστεύετε, λοιπόν, στην «κοινοτοπία του κακού», την οποία διατύπωσε η εβραία φιλόσοφος Αρεντ βασίζοντας τη θεωρία της σε αυτόν τον άνθρωπο και στη δίκη του; «Διαφωνώ με την Αρεντ. Δεν πιστεύω ότι το κακό είναι πάντα κοινότοπο. Ο Αϊχμαν προσποιούνταν ότι ήταν κοινότοπος. Αυτή ήταν η στρατηγική του κατά τη διάρκεια της δίκης του: ότι ήταν ένας γραφειοκράτης. Και όμως. Είχε φαντασία, είχε όραμα και τον προσωπικό του, διεστραμμένο, ιδεαλισμό».
Η κοινοτοπία της Αρεντ νομίζω ότι ανάγεται περισσότερο στη νωθρότητα της αντίδρασης η οποία πηγάζει από την αδυναμία ενός ανθρώπου να σκεφτεί αυτόνομα. Δεν συμβαίνει, εξάλλου, και σήμερα αυτό; «Αυτό είναι άλλο πρόβλημα. Δεν πρόκειται περί κοινοτοπίας αλλά περί αδιαφορίας. Είναι αυτό που με ανησυχεί περισσότερο στις τάξεις των μετριοπαθών και των απαθών στη χώρα μου. Συμβαίνει παντού, το ξέρω, αλλά με ανησυχεί που συμβαίνει στη χώρα μου».
Πώς νιώθετε όταν έρχεστε στην Ευρώπη; Τι σκέφτεστε για τον τρόπο με τον οποίο φέρθηκαν στους γονείς σας, που αναγκάστηκαν να φύγουν από την Ανατολική Ευρώπη, στα τέλη της δεκαετίας του ’20, και πάντα τη νοσταλγούσαν; «Νιώθω αμφιθυμία απέναντι στην Ευρώπη, είναι κληρονομιά από τους γονείς μου. Οι γονείς μου αγαπούσαν την Ευρώπη, αλλά η Ευρώπη δεν ανταπέδωσε ποτέ την αγάπη. Ηταν έρωτας χωρίς ανταπόκριση και αυτό τούς είχε ραγίσει την καρδιά. Κληρονόμησα ένα κομμάτι αυτής της ραγισμένης καρδιάς. Ηταν αφοσιωμένοι Ευρωπαίοι 80 χρόνια πριν, όταν κανείς δεν ήταν Ευρωπαίος. Υπήρχαν έλληνες πατριώτες, βούλγαροι πατριώτες, ιρλανδοί πατριώτες. Οι μόνοι Ευρωπαίοι στην Ευρώπη πριν από 80 χρόνια ήταν εβραίοι σαν τους γονείς μου».
Γιατί πιστεύετε ότι οι εβραίοι είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της Ιστορίας;«Πιστεύω ότι ο αντισημιτισμός είναι διανοητική διαταραχή. Μια ασθένεια. Ενα είδος τρέλας η οποία διαδόθηκε ευρέως διαμέσου των γενεών και υπάρχει ακόμη και σήμερα στην Ευρώπη. Αδυνατώ να καταλάβω τα κίνητρά του. Είναι ένα μυστήριο για μένα. Είναι σαν την ξενοφοβία, την ομοφοβία και κάθε άλλη -φοβία. Ενα είδος φονταμενταλισμού και φανατισμού».*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 21 Ιουλίου 2013
http://www.tovima.gr/vimagazino/interviews/article/?aid=523040
Κυριακή 1 Ιουλίου 2012
Η εποχή της ενοχής, Κατερίνας Τζωρτζακάκη
*Το διήγημα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στον ιστότοπο του ΣΥΓΑΠΑ.
Ξύπνησε το πρωί με το ζόρι και με το ζόρι όσα είχε να κάνει θα έκανε την υπόλοιπη ημέρα.
Θα έντυνε τα παιδιά βιαστικά, θα τους ετοίμαζε πρωινό, θα τα πήγαινε στο σχολείο, θα πήγαινε στη δουλειά όπου ας πούμε με συντομία ότι για δέκα ώρες θα υπέφερε, θα επέστρεφε αργά το απόγευμα και θα έπρεπε να μαγειρέψει για την επόμενη μέρα, γιατί ο άντρας της είχε μάθει να μην τρώει δεύτερη μέρα το ίδιο φαγητό, και να καθαρίσει το σπίτι, θα βοηθούσε τα παιδιά στο διάβασμα, θα τους φώναζε, ακόμη κι αν ένιωθε φρικτά γι’αυτό, επειδή δεν θα είχαν όλες τις ασκήσεις τους σωστά αλλά έπρεπε να είναι καλοί μαθητές στο σχολείο, θα τηλεφωνούσε στη μητέρα της και με το ζόρι θα άκουγε όλα τα τελευταία νέα για το σάκχαρό της και τις πρόσφατες εξετάσεις της, αλλά κυρίως για την εκδρομή που θα έκανε με τις φίλες, όταν εκείνη τη χρειαζόταν να της πλύνει κανέναν πιάτο ή να διαβάσει κανένα παραμύθι στους μικρούς της διαβόλους, θα έπρεπε να ακούσει μετά τον άντρα της να βρίζει το αφεντικό του και το βράδυ, όταν θα έκλεινε κατάκοπη τα μάτια για λίγες ώρες διακοπής από αυτή την αδιάκοπη τρέλα, θα ξυπνούσε από το απαίσιο ροχαλητό του για να τον σκουντήσει, αυτός θα σιγομουρμούριζε συγγνώμη και θα άλλαζε πλευρό για να ξαναρχίσει να ροχαλίζει πιο δυνατά μετά από πέντε λεπτά, όταν εκείνη θα βρισκόταν στον προθάλαμο ενός όμορφου ονείρου, στο οποίο θα βρισκόταν μόνη της μέσα σε μια απέραντη θάλασσα.
Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν είχε χρόνο να τα σκεφτεί και τα έκανε μηχανικά, σαν ένα αυτόματο ρομπότ, στο οποίο η κοινωνία, η οικογένεια και προπάντων ο εαυτός της έριχναν συνεχώς κέρματα. Και για χρόνια αυτό το ρομπότ δούλευε, μόνο που τώρα με την οικονομική κρίση τα κέρματα όλων μειώνονταν κι εκείνη ένιωθε σαν ένα ρομπότ που έτριζε εκνευριστικά και με γρανάζια μέσα ξεχαρβαλωμένα.
Κυριακή 3 Ιουνίου 2012
Νέα παρουσίαση βιβλίου του Δρ Νίκου Σπιτάλα
"Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων", Παρουσίαση βιβλίου
Την Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012 και ώρα 8μμ θα πραγματοποιηθεί η παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Σπιτάλα: 'Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων' που αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και τους διαζευγμένους, στον πολυχώρο του Μουσείου. Θα παρουσιάσουν οι: Γ. Καφαλής - ψυχίατρος & Π. Αλεπάκος - δικηγόρος. Πρόκειται για μια εγκυκλοπαιδική ανασκόπηση γεγονότων που ανέτρεψαν κοινωνικές πεποιθήσεις τον τελευταίο αιώνα με τους ηγέτες τους και κείμενα που αφορούν στα διαζύγια ή/και στις στις σχέσεις των φύλων που προέρχονται από γυναίκες - πρωτοφεμινίστριες αλλά και έγκριτους νομικούς και ψυχολόγους-ψυχιάτρους.
H καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οικονομικά συμφέροντα, η άνιση αντιμετώπιση του άνδρα, οι κοινωνικές ανισότητες, η θηλυκοποίηση των δικαστηρίων, η εμπορευματοποίηση της γυναίκας, τα απομεινάρια του φεμινισμού και το παγκόσμιο σύστημα θυματοποίησης της γυναίκας, οδήγησαν σε ένα κύμα παγκόσμιας αγανάκτησης που στη χώρα μας, έχει αρνητικές επιπτώσεις στα παιδιά. Τελευταία, αναδεικνύεται πρόβλημα στη συνοχή του Κράτους και το έλλειμμα Παδείας, κουλτούρας, πολιτισμού αναδεικνύεται σε όλα τα επίπεδα.
Μπορεί το οικονομικό πρόβλημα να βελτιωθεί κάποια ημέρα, αλλά το κοινωνικό, που αφορά τρία εκατομύρια χωρισμένους (άνδρες, γυναίκες, παιδιά), συν την άμεση οικογένειά τους, έχει σοβαρότατη επίπτωση στο μέλλον της χώρας. Η νέα γενιά θέλει γονεϊκά πρότυπα σαν φάρο.
Οι εξουσίες (νομοθετική, δικαστική, θρησκευτική, πολιτική) δεν έχουν πυγμή για ν' αλλάξουν τις βασικές δομές, συνεπώς, μόνο ένα κίνημα ζωντανό μπορεί ν΄ ανατρέψει την τελματώδη κατάσταση.
Το βιβλίο αυτό διαπραγματεύεται ιστορικά δεδομένα για κινήματα και επαναστάσεις στον τελευταίο αιώνα. Παραλληλίζει το νέο κίνημα των διαζευγμένων με τα υπάρχοντα που άλλαξαν τον κόσμο. Περιλαμβάνει κείμενα από γυναίκες που διεκδίκησαν ισότητα ως φεμινίστριες, αλλά τώρα στηρίζουν τα δικαιώματα των ανδρών. Επίσης, περιλαμβάνει πρωτοπόρους που διεκδίκησαν ανθρώπινα δικαιώματα. Στην Ελλάδα, τα ανθρώπινα δικαιώματα των διαζευγμένων (ανδρών-γυναικών) στηρίζει από το 2004, ο ΣΥΓΑΠΑ.
http://www.emthrace.org/εκδηλώσεις/το-κοινωνικό-κίνημα-των-διαζευγμένων-παρουσίαση-βιλίου.html
Τετάρτη 18 Απριλίου 2012
goneis - gonis: 'Ιστορίες Διαζυγίων'. Το νέο βιβλίο του Προέδρου Ν. Σπιτάλα
http://voreia-ellada.blogspot.com/2012/04/blog-post_5916.html
http://allisbook.blogspot.com/2012/03/blog-post_09.html
http://alexandroupolisnews.blogspot.com/2012/04/dr.html#more
http://www.festivaltragoudiou.gr/orestiada/17473-Alexandroypolh-Biblioparoysiash-%C2%ABIstories-Diazygiwn%C2%BB-toy-Dr-kathhghth-%CE%9Dikoy-Spitala
http://alithinapsemata.gr/personalities/persons-news/personal-moments-of-life/3038-istories-diazygion.html
http://sygapalexandroupolis.blogspot.com/2012/04/blog-post_14.html
http://www.samothrakinews.com/2012/04/blog-post_8648.html
http://www.palo.gr/cluster/articles/thraki%20nea/27648/?clid=4658551
http://allisbook.blogspot.com/
http://evros-line.blogspot.com/2012/04/blog-post_3992.html
http://voreia-ellada.blogspot.com/2012/04/blog-post_5916.html
http://allisbook.blogspot.com/2012/03/blog-post_09.html
http://www.ethraki.com/index.php/culture/item/375-biblioparousiasi-nikos-spitalas-alexandroupoli-epimelitirio
http://www.gatzoli.gr/2012/04/blog-post_2634.html
http://alexpolisonline.blogspot.com/2012/04/blog-post_17.html
http://www.sferikos.gr/radio/2011-11-26-11-03-27/1955-paroysiasi
http://alexandroupolisnews.blogspot.com/2012/04/dr.html#more
http://www.thrakinea.gr/archives/28579
http://www.evrosblogs.gr/Alexandroupoli_online/2012/04/16/%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%9D._%CE%A3%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%B1__%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B5%CF%82_%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%B6%CF%85%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD_
http://evros-line.blogspot.com/2012/04/blog-post_3992.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Evros-line+%28Evros-Line%29
http://politismosepofe.blogspot.com/2012/04/20.html
http://farofylakes.blogspot.com/
http://www.neemo.gr/cluster6449856.php
Σάββατο 24 Μαρτίου 2012
GONEIS: Γονείς του ΣΥΓΑΠΑ
https://www.facebook.com/events/362402027132766/
- Το Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012 ώρα 7:00 μ.μ.
- στην αίθουσα Παρτιζάν-Π
είραμα, Βαλαωρίτου 28 , στη Θεσσαλονίκ η θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση όπου θα εκτεθούν: εφημεριδες, περιοδικά, βιβλία, κείμενα και φωτογραφίες εκδηλώσεων, βίντεο. Επίσης, θα γίνει παρουσίαση του έργου για την οικογένεια και τα παιδιά των διαζυγίων.
www.sos-sygapa.eu
www.peirama.gr
Τρίτη 6 Μαρτίου 2012
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο ΣΥΓΑΠΑ σας προσκαλεί την Κυριακή 11 Μαρτίου 2012, ώρα 7μμ, στον εξώστη/ισόγειο του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, http://www.titania.gr/2008/default_EN.asp).
Θα πραγματοποιηθεί παρουσίαση των βιβλίων του Δρ Νίκου Σπιτάλα 1) 'Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων' και 2) 'Ιστορίες Διαζυγίων'. Επίσης, θα κόψουμε τη βασιλόπιτα και θα κάνουμε ενημέρωση των δραστηριοτήτων και απολογισμό. Θα μιλήσει η κυρία Λιάνα Καλλιέρου για το κίνημά μας και θα γίνει οργάνωση δράσεων στην Αθήνα.
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6942989785 / 2521034910 / 2310524285 / 2106411977.
Ενημερωθείτε: www.sos-sygapa.eu / http://sygapadramas.blogspot.
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Βιβλία του Νίκου Σπιτάλα, Προέδρου του ΣΥΓΑΠΑ (Μπαμπά σ'αγαπώ).
1) Το βιβλίο του Δρ Νίκου Σπιτάλα: 'Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κινήματα και
Επαναστάσεις - Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων', εκδόσεις
www.iwite.gr.
Διαβάστε περισσότερα:
http://spitalas.blogspot.com/
Βιβλία του Νίκου Σπιτάλα, Προέδρου του ΣΥΓΑΠΑ (Μπαμπά σ'αγαπώ).
1) Το βιβλίο του Δρ Νίκου Σπιτάλα: 'Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κινήματα και
Επαναστάσεις - Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων', εκδόσεις
www.iwite.gr.
Διαβάστε περισσότερα:
http://spitalas.blogspot.com/
Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012
Μαμά, μπαμπά........ : Βιβλίο
Απευθύνεται σε γονείς που επιθυμούν να διερευνήσουν πώς τα μηνύματά τους διαπερνούν τον ψυχισμό των παιδιών τους, μορφοποιούν την εικόνα τους και υφαίνουν την προσωπικότητά τους και σε όσους νοσταλγικά επιστρέφουν στην παιδική τους ηλικία, για να αναζητήσουν απαντήσεις στους γρίφους τους, που περιμένουν καρτερικά να γίνουν εικόνες γεμάτες με σύμβολα, άρωμα και ζωή.
Το βιβλίο εστιάζεται επίσης στις δύσκολες σελίδες της παιδικής ηλικίας ενός γονιού που διαμορφώνουν ένα ψυχισμό ευάλωτο, ο οποίος αναπαράγει τις συμπεριφορές που υπέστη. Ένας φαύλος κύκλος επανάληψης κάνουν το βιβλίο της ζωής του δυσανάγνωστο με τα τραύματα ανοιχτά να γυρεύουν ίαση μέσα από ερωτηματικά, διλλήματα, φόβους, ανασφάλειες, που τον στοιχειώνουν και τον κρατούν έγκλειστο τους.
Η μόνη διέξοδος είναι η επαφή με την αλήθεια, ο αποχαιρετισμός σε ό,τι έκλεισε τον κύκλο του, η αποδοχή ενός εαυτού που απομακρύνεται από λάθος μηνύματα που τον προσδιόρισαν και το καλωσόρισμα ενός καθρέφτη που απεικονίζει ένα πρόσωπο τυλιγμένο με το χάδι της ζωής, το οποίο αγκαλιάζει το δικό του παιδί αγαπώντας το.
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων
http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=468186&cid=122
http://ksipnistere.blogspot.com/2012/02/blog-post_6482.html
http://www.inews.gr/116/vivlioparousiasi-to-koinoniko-kinima-ton-diazevgmenon.htm
http://www.axortagos.gr/kinima-koinoniko-dikaiomata.html
http://www.typologos.com/?p=3033
http://60gr.com/2012/02/07/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7/
Τρίτη 7 Φεβρουαρίου 2012
Το Κοινωνικό Κίνημα των Διαζευγμένων
See the book: 'Human Rights and the Movement of Divorced parents'
Lisez le livre: 'Droits Humains et le Mouvement des Divorces'
http://60gr.com/2012/02/07/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7/Η πρώτη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου, με τίτλο: 'Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Κίνημα των Διαζευγμένων', το Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 7μμ, στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας.
Στη σημερινή εποχή, τα κινήματα απέκτησαν σημασία και δύναμη. Οι αδικημένες ομάδες πολιτών-ανθρώπων για τους οποίους το Κράτος δεν έδινε σημασία και οι οποίες διεκδικούσαν δικαιώματα, τώρα βρίσκονται στο προσκήνιο και παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Τα δύο εκατομύρια ανδρών-γυναικών και το ένα εκατομμύριο παιδιών διαζυγίων μπορούν πλέον να διεκδικήσουν ανθρώπινα δικαιώματα και όπως άλλες ομάδες, τις τελευταίες δεκαετίες, να αντιμετωπίζονται ισότιμα. http://spitalas.blogspot.com
Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011
Βιβλία: Πατέρας - Γονείς
 | Handbook of attachment: theory, research, and clinical applicationsJude Cassidy, Phillip R. Shaver - 2002 - 925 σελίδεςΔεν υπάρχει διαθέσιμη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Understanding children's developmentPeter K. Smith, Helen Cowie, Mark Blades - 2003 - 663 σελίδεςThis leading child development text has been widely acclaimed for its international coverage and its rigorous research-based approach. It begins by introducing the ways in ... Περιορισμένη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Group cohesion: theoretical and clinical perspectivesHenry Kellerman - 1981 - 465 σελίδεςΠροβολή αποσπασμάτων - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | The evolution of childhood: relationships, emotion, mindMelvin Konner - 2010 - 943 σελίδεςLooking at the entire range of human evolutionary history, Konner tells the compelling and complex story of how cross-cultural and universal characteristics of growth from ... Περιορισμένη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Human attachment, Τόμος 1996,Μέρος 2Virginia L. Colin - 1996 - 391 σελίδεςThis brand new text is the first and only comprehensive introduction to attachment research and theory. The book is written for the undergraduate or graduate course in ... Περιορισμένη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Handbook of divorce and relationship dissolutionMark A. Fine, John H. Harvey - 2005 - 679 σελίδεςThe intended audience includes researchers and graduate students from any of the disciplines addressing divorce and relationship dissolution, advanced undergraduates ... Περιορισμένη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Divorce: Causes and ConsequencesAlison Clarke-Stewart, Cornelia Brentano - 2007 - 368 σελίδεςExamining the most up-to-date research on divorce, this comprehensive book provides an important overview of what is known about the topic and where further research is needed ... Περιορισμένη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
 | Family psychology: the art of the scienceWilliam M. Pinsof, Jay Lebow - 2005 - 590 σελίδεςΔεν υπάρχει διαθέσιμη προεπισκόπηση - Σχετικά με αυτό το βιβλίο |
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
